Op 1 juli 1863 schafte het Koninkrijk der Nederlanden met de Emancipatiewet de slavernij af in Suriname en op de Nederlandse Antillen. Deze dag markeert een keerpunt, maar vrijheid was geen vanzelfsprekend geschenk. Generaties tot slaaf gemaakte mensen hebben zich verzet, hun menselijkheid behouden onder onmenselijke omstandigheden en bijgedragen aan de uiteindelijke afschaffing. Keti Koti herinnert ons eraan dat vrijheid bevochten is en dat we die moeten blijven koesteren en beschermen.
De afschaffing was niet het einde van ongelijkheid
Hoewel slavernij in 1863 formeel werd afgeschaft, moesten veel vrijgemaakten nog tien jaar onder staatstoezicht doorwerken. De gevolgen van het slavernijverleden werkten – en werken – nog lang door in kansenongelijkheid, beeldvorming en maatschappelijke verhoudingen. Keti Koti nodigt uit om niet alleen terug te kijken, maar ook kritisch te reflecteren op het heden en onze gezamenlijke verantwoordelijkheid voor een rechtvaardige samenleving.
Zeeland en het slavernijverleden
Ook Zeeland heeft een directe historische relatie met het slavernijverleden. Vanuit Middelburg vertrok in de 18e eeuw de Middelburgse Commercie Compagnie (MCC), die een belangrijke rol speelde in de trans-Atlantische slavenhandel. Schepen uit Zeeland vervoerden tot slaaf gemaakte mensen en goederen tussen Afrika, Amerika en Europa. Dit verleden maakt duidelijk dat de geschiedenis van slavernij niet ver weg is, maar ook hier geworteld is. Keti Koti Zeeland brengt dit verhaal dichterbij en verbindt het met de samenleving van vandaag
Verhalen verbinden verleden en toekomst
De geschiedenis van slavernij is geen afgesloten hoofdstuk, maar leeft voort in verhalen, cultuur en identiteit. Door deze verhalen te blijven vertellen en door te geven, houden we het verleden levend en maken we ruimte voor erkenning en heling. Keti Koti staat symbool voor het verbreken van ketenen, maar ook voor verbinding: het samen delen van verhalen die ons helpen elkaar beter te begrijpen en samen te bouwen aan de toekomst.